ΜΑΜΩ ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΣΑΣ.............

.........ΚΙ ΑΝΤΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΕΘΙΜΟ (???) ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΠΡΟΠΑΡΑΜΟΝΗ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ???

ΚΥΡΙΑΚΗ 10.30 ΤΟ ΧΑΡΑΜΑ , ΕΝΑΣ ΞΕΝΥΧΤΙΣΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ (ΕΓΩ ΔΗΛΑΔΗ) ΜΟΛΙΣ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑ ΡΗΜΑΔΟΚΑΦΕ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΛΘΕΙ ΚΑΙ ΑΚΟΥΕΙ ΤΟ ΚΟΥΔΟΥΝΙ ΝΑ ΧΤΥΠΑ ΣΑ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΟ
(Γ' ΕΝΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΥΑΤΟ ΜΟΥ ........ ΟΥΤΕ Ο ΙΟΥΛΙΟΣ ΚΑΙΣΑΡΑΣ ΝΑ ΜΟΥΝ.......)
ΠΑΩ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΑΝΟΙΞΩ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΚΑΙ 3 ΜΟΥΛΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΦΟΝΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑ (ΛΕΓΕ ΜΕ ΤΡΙΓΩΝΟ) ΤΟΛΜΟΥΝ ΚΑΙ ΡΩΤΟΥΝ: <<ΝΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ?>>
ΚΑΙ ΩΣ ΚΑΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ , ΑΝΤΙ ΝΑ ΤΑ ΔΙΑΟΛΟΣΤΕΙΛΩ , ΤΑ ΡΩΤΑΩ <<ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΛΕΜΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ?>> (ΕΙΠΑΜΕ ΞΕΝΥΧΤΗΣΑ ..... ΑΛΛΑ ΤΟΣΟ ΠΙΑ??)
ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟΥ:
<<ΟΧΙ , ΑΛΛΑ ΘΑ ΛΕΙΠΟΥΜΕ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ ΑΥΡΙΟ.....>>
.....................................................................................................

ΚΑΛΑ ΜΕ ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ??? ΦΑΡΣΑ ΚΑΝΕΤΕ????
ΝΑ ΤΑ ΠΕΙΣ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΣΟΥ ΤΟΤΕ ΡΕ......



ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΩ ΑΠΟ ΤΟ BLOG TOY ΒΑΣΙΛΗ
ΚΑΤΙ ΣΧΕΤΙΚΟ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΟ:

Όχι! Να μη μου τα πείτε...

...αν δεν μάθετε πρώτα να τα λέτε σωστά!

Έχω βαρεθεί να ακούω μικρά να κοπανάνε δίχως ρυθμό τριγωνάκια και να λένε βαριεστημένα τα κάλαντα, όπως τα άκουσαν από αλλού ή τα θυμούνται από πέρσι!!!
Αυτό το "να μπω στο αρχοντικό σας" που ακούω συνεχώς, δε, μου φέρνει σε κάλαντα διαρρηκτών!!! "ΝΑ ΠΩ" είναι το κατακαημένο!!!
Απλές οδηγίες, για να χαιρόμαστε όλοι τα κάλαντα, λοιπόν:

α) Ψάξτε λίγο τα λόγια, να μάθετε να τα λέτε σωστά τουλάχιστον!
β) Πετάξτε από πάνω σας αυτό το βαριεστημένο, κοιμησιάρικο ύφος! Το μήνυμα της Γέννησης σκορπάτε!
γ) Μη σκέφτεστε μόνο το κέρδος... δεν κάνετε μπίζνα, ένα έθιμο τηρείτε (τι λέω κι εγώ τώρα, ε;)
δ) Αν δεν έχετε την όρεξη να μάθετε κάποιο μουσικό όργανο (πόσα χρόνια έχω να δω παιδί με μελόντικα, κιθάρα ή αρμόνιο; Μας φάγανε τα playstation...), τουλάχιστον, βαράτε συντονισμένα το ρημαδοτριγωνάκι!
ε) Δεν χρειάζεται να χτυπάτε τα κουδούνια από τις 7 το πρωί! Κάλαντα λέτε, δεν μοιράζετε το γάλα!
στ) Αν είστε Μουσουλμάνοι, Εβραίοι ή Χάρε Κρίσνα, τι δουλειά έχετε να λέτε τα κάλαντα;;; Με βλέπετε εμένα στο Ραμαζάνι να νηστεύω, δηλαδή;;;
ζ) Μάθετε να ξεχωρίζετε τη μουσική των καλάντων! Αν ακόυσω άλλο μικρό να μου λέει το "Καλήν ημέραν..." με ρυθμό "Αρχιμηνιά..." θα λαλήσω!!!
η) Πείτε και καμιά στροφή παραπάνω! Δεν είναι "Καλήν ημέραν, χρόνια πολλά!!!" Αν δεν ξέρετε, σας παραπέμπω πάλι στο α)

Read more!
Read more...

CHRISTMAS SONG........

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΩ ΧΩΡΙΣ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΣΧΟΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΤΕΜΕΚ BLOG ( http://www.demek.pblogs.gr ) ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ :

Μάθετε τώρα όλη την αλήθεια για το πώς προέκυψαν τα "ασυνάρτητα" κάλαντα που λέμε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.. Άλλο ένα love story που έμεινε στην ιστορία έστω με αυτόν τον περίεργο τρόπο.

Πρώτα από όλα ας θυμηθούμε λίγο τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς (γιατί έχουμε και κάποια χρόνια να τα πούμε)!

Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά
ψιλή μου δεντρολιβανιά (*)
Κι αρχή καλός μας χρόνος
εκκλησιά με τ' άγιο θόλος (*)

Αγιος Βασίλης έρχεται
και δε μας καταδέχεται (*)
από την Καισαρεία
συ σ' αρχόντισσα κυρία (*)

Βαστάει πένα και χαρτί
Ζαχαροκάντυο ζυμωτή (*)
Χαρτί χαρτί και καλαμάρι
δες και με το παλικάρι (*)

---------------------------------

Εσείς βγάζετε νόημα; Εγώ πάντως όχι! Ιδού λοιπόν η εξήγηση....

Η ιστορία μας διαδραματίζεται στον μεσαίωνα. Σε εκείνα τα χρόνια οι φτωχοί και χαμηλών στρωμάτων άνθρωποι δεν είχαν το δικαίωμα να μιλούν στους αριστοκράτες παρά μόνο σε γιορτές όπου μπορούσαν να τους απευθύνουν ευχές.

Ήταν λοιπόν ένας νεαρός (βλέπε Ρωμαίος και Ιουλιέτα-Μοντέγοι και Καπουλέτοι) αλλά φτωχό το παλικάρι , που είχε ερωτευθεί μια όμορφη αριστοκράτισσα. Σκαρφίστηκε λοιπόν το εξής ώστε να εκφράσει τον έρωτά του με τρόπο που να μην γίνει αντιληπτός όμως από τους υπόλοιπους.

Σου λέει θα πάω την πρωτοχρονιά να της πω τις ευχές μου για το νέο έτος αλλά θα φτιάξω ένα δικό μου ποίημα που θα έχει έναν στίχο από τα κάλαντα ,έναν στίχο που θα απευθύνεται στη γκόμενα (!) και έτσι δεν θα με πάρουν χαμπάρι!

Αρχίζει λοιπόν και βάζει ενδιάμεσους στίχους (αυτούς με τα αστεράκια).

Την αποκαλεί ψηλή ,σαν δεντρολιβανιά. Επειδή φορούσε ένα από τα ψηλά τα κωνικά καπέλα με το τούλι στην κορυφή , την παρομοιάζει με Εκκλησιά με το Άγιο θόλος (θόλος εκκλησίας). Της λέει ότι δεν τον καταδέχεται (ο Αι Βασίλης δεν εχει να κανει!) γιατί είναι αρχόντισσα κυρία. Τέλος κλείνει με τις γαλιφιές! Την λέει ζαχαροκάντυο ζυμωτή, δηλαδή φτιαγμένη από ζάχαρη (γλυκειά μου) και την παρακαλεί να του ρίξει μια ματιά.

Έτσι λοιπόν μια καψούρα έγινε τραγούδι και για αιώνες εμείς το τραγουδάμε και κονομάμε. Γιατί η καψούρα πουλάει, δεν το 'μαθες;

ΑΝΤΕ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΚΑΨΟΥΡΑ!

Read more!
Read more...